Jakie życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia złożyłby ksiądz mieszkańcom dekanatu wolsztyńskiego?
Z tym pytaniem zwracam się do dziekana, proboszcza parafii farnej w Wolsztynie księdza kanonika Sławomira Majchrzaka.
– Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie na koniec Adwentu. Dodając modlitwę, pragnę z całego serca życzyć:
niech zrodzona Miłość
przemieni smutek w radość
milczenie w rozmowę
słuchanie w słyszenie
patrzenie w widzenie
spokój, w pokój na szczęśliwe dni Nowego 2022 Roku
Rok 2021 zbliża się ku końcowi. Jaki był?
– Taki, jak dla nas wszystkich, nie we wszystkim łatwy, ale pozwalający doceniać lepiej każde spotkanie z pojedynczym człowiekiem. Był to rok osobistych refleksji, ponieważ miałem na to więcej czasu. Przeżywaliśmy rekolekcje wielkopostne, głosił je ksiądz dr Jacek Dąbek z Warszawy. Mówił ciekawym językiem. Jako matematyk z pierwszym wykształceniem, przybliżył nas do wielkiej tajemnicy zbawienia przez Chrystusa. Przeżywaliśmy I Komunię Świętą, w dobrze przygotowanych grupach. Wielkie wrażenie zrobiła na nas pielgrzymka do Lourdes. Mimo pandemii poczuliśmy większą wolność i bliskość u stóp Maryi z przedstawicielami całego świata. Nie zapomnimy różańca o godzinie 20.30 w duchowej stolicy Francji. Uwieńczeniem duchowym była beatyfikacja kardynała Stefana Wyszyńskiego, modlitwa w Świątyni Opatrzności Bożej była dla mnie wydarzeniem podniosłym i bardzo ważnym. Obyśmy umieli duchowo przetrawić wielkie dzieło troski o Polskę i o wiarę w naszej Ojczyźnie, jakiego dokonał błogosławiony Stefan Wyszyński razem z tamtym pokoleniem Polaków. Dzień po beatyfikacji pojechałem do grobu błogosławionej Elżbiety Róży-Czackiej. Pomodliłem się przy jej relikwiach. Byłem pierwszy raz w Laskach. Siostry oprowadziły mnie i pokazały dzieło Miłości siostry Elżbiety Róży- Czackiej na rzecz niewidomych. W młodości sama straciła wzrok i poświęciła wszystko, prosząc Opatrzność Bożą, aby pomóc, w tym szczególnym kalectwie, innym młodym niewidomym ludziom. Z pomocą wielu życzliwych osób założyła szkołę w Laskach i stała u źródeł wielkiego dzieła, które dzisiaj jest wizytówką Miłości. W Adwencie przeżywaliśmy renowację misji. Towarzyszył nam filipin ks. dr Adam Adamski. 8 grudnia modliliśmy się za nasze miasto i Ziemię Wolsztyńską na mszy zamówionej przez włodarzy Wolsztyna.
Taką mszę na 8 grudnia po raz pierwszy zamówili przedwojenni radni i do tej tradycji powrócono po zmianach ustrojowych.
– W tym roku było wiele ciekawych spowiedzi, odwiedzin chorych. W parafii farnej odwiedzamy co miesiąc ponad stu chorych seniorów. Przeżywaliśmy też w naszej parafii bierzmowanie. Odbyło się spotkanie nadzwyczajnych szafarzy. W kościele Wniebowstąpienia Pańskiego zawiesiliśmy nowy namalowany obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
W tym roku pandemii wiele osób przeżywało śmierć swoich bliskich, popadło w depresję.
– Ludzie przeżywali różne kataklizmy i ludobójstwa, dlatego nie wolno nam się załamać. Rozmawiajmy ze starszym pokoleniem, korzystajmy z ich doświadczeń. Prośmy Opatrzność Bożą o światło i mądrość, jak przeżyć trudne dni – ale razem, bo razem możemy wszystko.
Dziękuję za rozmowę
Anna Domagalska
