Jak już kiedyś pisaliśmy na naszych łamach, w karmelu polskich karmelitanek bosych w Hafranfiӧrdur na Islandii, przebywa siostra Maria Krystyna od Maryi Matki Kościoła, dla bliskich i znajomych – Ewa Zakrzewska, pochodząca z Niałka Wielkiego. Przypomnijmy może tylko, że modlitwa i kontemplacja, połączona z adoracją Najświętszego Sakramentu – to ważny czas dla sióstr tego klauzurowego klasztoru. Ale nie tylko to! Poniżej publikujemy kronikę najważniejszych wydarzeń, jakie miały miejsce w tym karmelu w minionym 2025 roku, aby uświadomić naszym czytelnikom, że obok wspomnianej już wyżej modlitwy i kontemplacji, dzieje się tam wiele innych wydarzeń, które dają siostrom dużo prawdziwej radości, przez którą oddają też chwałę Bogu. Bo jak pisał już święty Paweł w liście do Koryntian: ,,Cokolwiek czynicie (…) wszystko na chwałę Bożą czyńcie” (1Kor 10, 31). Zamieszczamy też parę zdjęć i link z krótkim filmem w angielskiej wersji językowej, obrazującym codzienność karmelitańskiej wspólnoty na tej zimnej i wulkanicznej wyspie.
Z chwilą, kiedy papież Franciszek zainaugurował jubileuszowy ,,Rok Nadziei”, nad głównym wejściem do klasztoru karmelitanek, oraz nad wejściem do kaplicy zawisł napis: ,,Oto prawdziwie jest dom Boży i brama do nieba”. Informował on, że jest to miejsce, które mogą nawiedzać pielgrzymi nadziei, prosząc o jubileuszowe łaski. Takich miejsc, jak to u karmelitanek, nie było w roku jubileuszowym na Islandii wiele; oprócz katedry Chrystusa Króla w Reykjaviku, było jeszcze osiem w rozrzuconych na wyspie kościołach parafialnych, oraz to wyżej już wspomniane. Dla mniszek klauzurowych, jakimi są tamtejsze karmelitanki bose, ten napis był jubileuszowym mottem, kierującym ich spojrzenia ku Jezusowi, który sam objawia się jako Świątynia i Brama. Pozwolił też towarzyszyć duchowo papieżowi Franciszkowi, który w zainaugurowanym przez siebie ,,Roku Nadziei” dostąpił jej ostatecznego wypełnienia, gdy jubileuszowe drzwi otworzyły mu przejście od widzenia ,, w zwierciadle niejasno”, do oglądania ,,twarzą w twarz” (1Kor 13,12).
W maju siostry przeżywały niecodzienną chwilę. Przełożona karmelu– Matka Agnieszka od Bogurodzicy, została odznaczona przez prezydenta Andrzeja Dudę Złotym Krzyżem Zasługi, za – jak to uzasadniał Prezydent, zaangażowanie w tworzeniu pozytywnego wizerunku Polski, promowanie polskiej kultury. Okazją do takiego uhonorowania był okrągły jubileusz 40 – lecia jej pobytu w Islandii i budowania przez ten czas pozytywnego wizerunku Polski wśród Islandczyków. Wśród uhonorowanych był także Islandczyk Martin Eyjolfsson – Stały Sekretarz Stanu Islandii (Permanent Secretary of State), odznaczony Krzyżkem Kawalerskim Orderu Zasługi RP, za rozwijanie polsko – islandzkiej współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa oraz obronności. Mieszkający zaś w Islandii Państwo Alina i Zbigniewa Dubikowie, zaprzyjaźnieni z siostrami, odznaczeni zostali Złotym Krzyżem Zasługi, za działalność na rzecz promowania tam polskiej kultury muzycznej. Klasztor karmelitanek w Hafranfiӧrdur ma już osiemdziesiąt sześć lat. Nic więc dziwnego, że ten obiekt potrzebował już renowacji. Wiele prac nie wymagających fachowych umiejętności, wykonywały same mniszki. Czymś, o czym siostry marzyły od dłuższego czasu, było dobudowanie do zasadniczej części klasztoru skromnego choćby aneksu – kilku cel i łazienek. Rozpoczęcie tych prac wymagało wiele zachodu; najważniejsze z nich to zebranie stosownych funduszy, co w realiach małego i bardzo drogiego kraju, nie było łatwe. Z pomocą przyszła Bonifatiuswerk” – niemiecka katolicka organizacja wspierająca wspólnoty wiernych, żyjących w diasporze głównie w Niemczech, w Europie Północnej i w krajach bałtyckich; finansując projekty duszpasterskie i inwestycje infrastrukturalne. Podarowaną karmelitankom przez biskupa Davida Tencera cegłę, wyjętą z ,,Drzwi świętych” rzymskiej bazyliki ,,Santa Maria Maggiore”, siostry nazwały ,,cegłą jubileuszową” i ,,cegłą nadziei”. Stała się równocześnie ,,kamieniem węgielnym” pod tę długo wyczekiwana inwestycję.
Biskup David Tencer, urodzony w1 963 roku, to słowacki kapucyn, który od 2015 roku pełni funkcję biskupa rzymskokatolickiej diecezji Reykjaviku, zarządzając Kościołem na Islandii od 2004 roku, Jest on znany z działalności misyjnej i akcentowania różnorodności Kościoła, w dziewięćdziesięciu procentach składającego się z imigrantów, w tym licznej Polonii. Biskup Tencer, którego biskupim mottem – dewizą są słowa ,,Gaudium et spes” ( Radość i nadzieja) obchodził w minionym roku 10 – lecie sakry biskupiej. Ponieważ jest bardzo radosnym człowiekiem, Siostry po Mszy świętej jubileuszowej przygotowały Mu też przyjęcie w radosnym tonie. Nie ustawały wciąż wysiłki Sióstr w kierunku zbiórki potrzebnych do budowy funduszy. Jedną z efektywnych inicjatyw okazała się realizacja filmu o islandzkim karmelu w ,,EWTN Vaticano”, ukazującego codzienność karmelitanek – modlitwy, kontemplacji, artystycznej twórczości a nawet sportowej aktywności. EWTN . (Eternal Word Television Network), to największa na świecie katolicka sieć medialna. Jej misją jest szerzenie nauczania Kościoła. Założona została w Stanach Zjednoczonych w 1981 roku przez Matkę Angelikę – klaryskę klauzurową. Piękną i wzruszającą uroczystością w życiu polskich karmelitanek są zawsze śluby wieczyste, zwłaszcza gdy są one też jedną z rzadkich okazji do spotkania się składającej śluby z rodzicami. Pamiętajmy, że karmelitanki to zakon klauzurowy, gdzie kontakty ze światem zewnętrznym są mocno ograniczone. Tę radość oddania się Jezusowi poprzez wieczyste śluby i ,,welację” tj. włożenie czarnego welonu, oraz spotkanie z rodzicami, przeżywała w październiku siostra Maria Marta od Dobrego Pasterza. Inną październikową uroczystością było też przyjęcie karmelitańskiego habitu przez postulantkę – Biancę Marie – Josée – Indiankę pochodzącą z plemienia Indian Algonkinów. Tradycję karmelitańską ceremoniału przyjęcia habitu, połączono tam z tradycją indiańską w ramach dobrze pojętej inkulturacji. Siostra Bianca przyjęła w tym dniu zakonne imię ,,Siostra Bianca Marie – Josée od Miłosiernego Serca Jezusa”.
Polskie karmelitanki z karmelu w Hafnarfiördur u progu rozpoczynającego się nowego roku 2026 mają nadzieję, że będzie on dobrym rokiem dla nich, także w zakresie posunięcia do przodu, a może nawet ukończenia klasztornej inwestycji. Ci więc, którzy chcieliby ewentualnie wesprzeć ,,dobudowę”, znajdą potrzebną informację na stronie internetowej www.karmel.is pod linkiem ,,wesprzyj nas”.
Włodzimierz J. Chrzanowski
