Niedzielne koncerty w wolsztyńskiej farze , odbywające się w ramach XXX Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej cieszą się powodzeniem. Publiczność gorąco oklaskiwała wykonawców także 17 i 24 sierpnia. W niedzielę 17 sierpnia artystów przedstawił profesor Sławomir Kamiński. Przybliżył ich osiągnięcia i omówił repertuar.
fot. Jan Molski
Tego dnia wystąpił Tango Paris Wiesław Prządka – akordeon, bandoneon, Marek Piątek – gitara. WIESŁAW PRZĄDKA to wirtuoz akordeonu i wybitny polski bandoneonista, artysta pochodzi z Wolsztyna, występuje i nagrywa jako solista ze słynnymi dyrygentami i orkiestrami. Jego płyta nagrana z orkiestrą Amadeus otrzymała nominację do nagrody Fryderyk. Od 2018 r. Wiesław Prządka prowadzi Quinteto Tango Nuevo, z którym nagrał album „Los Pajaros Perdidos” – wysoko oceniony przez krytyków i środowisko muzyczne. MAREK PIĄTEK to wszechstronny gitarzysta, gruntownie wykształcony jako muzyk klasyczny, swobodnie porusza się w różnych gatunkach, grając na gitarach akustycznych i elektrycznych. Uczestniczył w licznych festiwalach i programach telewizyjnych. Szczególnie bliski jest mu jazz i brazylijska bossa – nova. Panowie Prządka i Piątek spotkali się po raz pierwszy w 2004 roku wykonując muzykę Astora Piazzolli, charyzmatycznego twórcy tango Nuevo. Współpracowali z pianistą Waldemarem Malickim, Hanną Banaszak, Krzesimirem Dębskim, Ewą Bem, a także z wieloma innymi artystami z Polski, Francji i Argentyny. Występują również z krakowskim zespołem Hot Swing. Repertuar TANGO PARIS to zarówno klasyczne tanga, kompozycje Piazzolli, walce w stylu new musette, utwory z repertuaru Edith Piaff, jak i standardy jazzowe, wszystkie w autorskich aranżacjach. Profesor Kamiński wyjaśnił co to za instrument bandoneon. Powstał w Niemczech i jest tylko pozornie podobny do akordeonu. Jest nazywany „duszą tanga” i jest ściśle związany z argentyńskim tangiem. Często bywa mylony z akordeonem, chociaż wydaje znacznie bogatsze dźwięki i daje muzykom większe możliwości. Posiada 88 lub więcej guzików i czworokątną obudowę.
W niedzielę 24 sierpnia wystąpiły DALIA JATAUTAITE – organy, Joanna Talarkiewicz – Dulat mezosopran. O ich karierze artystycznej mówił pan Filip Wilman. DALIA JATAUTAITE w roku 1983 ukończyła Litewską Akademię Muzyczną w Wilnie w dwóch specjalnościach – fortepian i organy a w roku 1995 uzyskała dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Muzyki Kościelnej Uniwersytetu w Grazu (Austria). Organistka koncertuje i uczestniczy w prestiżowych festiwalach na Litwie, w wielu krajach europejskich, USA,
Kanadzie, Filipinach. Na swoim koncie ma liczne nagrania dla Radia Litewskiego. Artystka prowadzi obecnie zajęcia z gry organowej w Konserwatorium Kowieńskim, jest również dyrektorką Centrum Muzyki Kościelnej. W repertuarze organistki ważne miejsce zajmuje litewska muzyka organowa. Z okazji jubileuszowej rocznicy 600 lat miasta Kowno, Dalia Jatautaitė nagrała CD z historycznymi organami katedry Św. Piotra.
JOANNA TALARKIEWICZ-DULAT jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu oraz Hochschule für Musik Hanns Eisler w Berlinie. Swoje umiejętności wokalne doskonaliła pod okiem wybitnych pedagogów, takich jak Julia Varady czy Thomas Quasthoff. W 2017 roku zadebiutowała w Operze Wrocławskiej jako Dorota w operze Cud mniemany, czyli Krakowiacy
i Górale. Jest laureatką Międzynarodowego Konkursu Wokalnego Kammeroper Schloss Rheinsberg w Niemczech (2018), gdzie uhonorowano ją rolą Dorabelli w Così fan tutte W. A. Mozarta. Jako solistka współpracowała z wieloma orkiestrami, m.in. Kammerakademie Potsdam, występując w prestiżowych salach, takich jak Konzerthaus Berlin. Joanna prowadzi również intensywną działalność koncertową, ze szczególnym zamiłowaniem do muzyki sakralnej wykonywanej z towarzyszeniem organów. Występowała m.in. podczas Serafickich Spotkań Muzycznych, koncertów na Wrzecionie w Warszawie oraz w ramach cyklu „Muzyka w Katedrze” w Poznaniu. Obecnie Joanna Talarkiewicz-Dulat jest związana z Polską Operą Królewską w Warszawie, gdzie kreuje role m.in. Dorabelli w Così fan tutte, Eduige w Rodelindzie G.F. Haendla czy Female Chorus w Gwałcie na Lukrecji B. Brittena. Entuzjastycznie przyjęta została Pani Joanna Talarkiewicz Dulat(mezo sopran).
