Cenzura w PRL-u zabraniała mówić i pisać o Katyniu

Dzień przed Marszem Katyńskim 31 marca w Bibliotece Publicznej Miasta i Gminy Wolsztyn młodzież z Liceum Ogólnokształcącego, Zespołu Szkół Zawodowych w Wolsztynie, Zespołu Szkół Rolniczych i Technicznych w Powodowie oraz Szkoły Podstawowej nr 1 w Wolsztynie miała okazję wysłuchać wystąpień pana Andrzeja Melaka i autora książki ,,Stefan Melak Strażnik Pamięci Katynia” Łukasza Kudlickiego .
Spotkanie prowadził redaktor Jarosław Wróblewski.
Pan redaktor powiedział młodym ludziom, którym dziś może wydaje się to nieprawdopodobne, że cenzura w PRL-u zabraniała pisać i mówić o Katyniu. Pan Andrzej Melak przekazał okoliczności zbrodni katyńskiej.
Ta zbrodnia dotyczy 55% kadry oficerskiej II Rzeczypospolitej. Rosjanie łamali podpisane konwencje. Dokonali zbrodni na bezbronnych oficerach. Skrępowano im ręce, kneblowano usta, na głowę zakładano płaszcz. Mordowano strzałem w tył głowy.

Jeśli ktoś z ofiar bronił się wówczas kłuto go bagnetem.
Rodziny pomordowanych oficerów były represjonowane w PRL-u (trudności w uzyskaniu pracy, niemożność kształcenia się(. Pan Andrzej Melak opowiedział także historię młodzieży pomnika postawionego na Powązkach w Warszawie, który został zniszczony na rozkaz ambasady radzieckiej przez ZOMO.
Pan Łukasz Kudlicki podkreślił, że w Katyniu zginęła polska elita: profesorowie, prawnicy, nauczyciele, lekarze, oficerowie zawodowi i niezawodowi, policjanci, leśnicy, ludzie w wieku około 40 lat, którzy w roku 1920 stanęli do walki z bolszewikami. Bardzo często uciekali z domu, by wstąpić do wojska. Podał taki przykład ze swojej rodziny.
Na liście katyńskiej zawierającej ponad 22 000 nazwisk, znajduje się nazwisko Ireny Lewandowskiej, córki dowódcy Powstania Wielkopolskiego generała broni Józefa Dowbora-Muśnickiego. Dwa miesiące później zginęła w Palmirach jej siostra Agnieszka.
Autor książki mówił także o tym, jak po roku 1989 upamiętniano zbrodnię katyńską.