47 lat temu, 22 października 1978 roku uroczyście rozpoczął się pontyfikat papieża Jana Pawła II.
Jan Paweł II odbył dziewięć pielgrzymek do Polski. Podczas tej w 1991 roku papież skupił się na Dekalogu. W Radomiu przypomniał piąte przykazanie – Nie zabijaj. Jan Paweł II był doskonałym nauczycielem. Przypominał najważniejsze wydarzenia z bogatej historii Polski. To właśnie w Radomiu przypomniał męczenników sandomierskich bł. Wincentego Kadłubka, Władysława z Gielniowa, Salomei – ,,aż po św. Kazimierza, który jako syn królewski rządził Koroną polską w zastępstwie swego ojca Kazimierza Jagiellończyka właśnie z Radomia. Urodzony na Wawelu, powrócił jako święty do Wilna, by patronować Ludowi Bożemu Litwy. Ojciec święty w Radomiu pozdrowił ojczyznę Jana Kochanowskiego, Jana Długosza i zasłużonych dla kultury. Wspomniał też bohaterów powstań narodowych, żołnierzy Armii Podziemnej w II wojnie światowej. Przypomniał skrzywdzonych robotników z protestu w roku 1976 (…)
Rok 1976 stał się wstępem do dalszych wydarzeń lat osiemdziesiątych – mówił papież. Kosztowały one wiele ofiar, aresztowań, upokorzeń, tortur (zwłaszcza praktykowanych pod nazwą „ścieżki zdrowia”), śmierci (między innymi jednego z sandomierskich duszpasterzy) – poprzez to wszystko torowały drogę ludzkiemu pragnieniu sprawiedliwości (…) Na szlaku pielgrzymki po Polsce towarzyszył papieżowi Dekalog – dziesięć Bożych słów. Odwołując się do niego przywołał przykazanie Nie zabijaj – ,,zakaz stanowczy i absolutny, który równocześnie afirmuje prawo każdego człowieka do życia: od pierwszej chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci. Prawo to w sposób szczególny bierze w obronę ludzi niewinnych i bezbronnych (…) „Łaknąć i pragnąć sprawiedliwości” – to znaczy czynić wszystko, aby to prawo było przestrzegane, aby żaden człowiek nie stawał się ofiarą agresji na jego życie czy zdrowie: aby nie był niewinnie zabijany, torturowany, dręczony, zagrożony (…)
Równocześnie jednak trudno nie stwierdzić, iż nasze stulecie jest wiekiem obciążonym śmiercią milionów ludzi niewinnych. Przyczynił się do tego nowy sposób prowadzenia wojen, który polega na masowym zwalczaniu i wyniszczaniu ludności nie biorącej w wojnie czynnego udziału. Wystarczy przypomnieć bombardowania (aż do użycia bomby atomowej), z kolei obozy koncentracyjne, masowe deportacje ludności, kończące się śmiercią milionów niewinnych ofiar. Wśród narodów Europy nasz naród ma szczególny udział w tej hekatombie. Na naszych ziemiach przykazanie: „Nie zabijaj” pogwałcone zostało milionami zbrodni i przestępstw.
(Fragmenty homilii wygłoszonej przez Ojca świętego w czasie mszy odprawionej na lotnisku wojskowym w Radomiu w 1991).
