Dziś, w czwartek w Kościele Katolickim obchodzi się uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa zwane Bożym Ciałem. Wierni uczestniczą we mszach świętych i procesjach z Najświętszym Sakramentem do czterech ołtarzy.

fot z GW nr 12/2011
Cud Eucharystyczny z Lanciano

W starożytnym mieście Anxanum, zwanym dziś Lanciano, wzniesionym przez italskie plemię Frentanów zdarzył się pierwszy i najważniejszy dla Kościoła katolickiego – Cud Eucharystyczny. W VIII w.n.e. w małym kościółku św. Longina Mszę Świętą odprawiał pewien mnich z zakonu bazylianów, który w głębi serca wątpił w prawdziwą obecności Pana Jezusa w Eucharystii. I oto ledwie wypowiedział on słowa konsekracji – Hostia przemieniła się w skrwawiony strzęp Ciała, a wino w kielichu zamieniło się w Krew. Hostia, która Ciałem się stała została umieszczona w monstrancji i ma lekko brunatną barwę. Cudowna Krew w postaci grud koagulatu przybrała kolor brunatny żółtawy. Od 1713 r. Ciało jest przechowywane w artystycznie wykonanej monstrancji z misternie cyzelowaną podstawą. Jest to dzieło neapolitańskich jubilerów. Cudowna Krew znajduje się w kielichu z kryształu górskiego. Od 1252 roku – z woli biskupa Chieti, Landolfo Caracciolo, co potwierdził papież Innocenty IV bullą z 20 czerwca 1252 roku; kustoszami Cudu Eucharystycznego w Lanciano są Ojcowie Franciszkanie. Zastąpili oni swych poprzedników bazylianów (do 1176 r.) i benedyktynów (do 1252 r.). W 1258 r. franciszkanie wybudowali obecne sanktuarium, które przebudowano w XVII w. Styl romańsko-gotycki ustąpił miejsca barokowemu. Święte Relikwie przechowywane były najpierw w kaplicy znajdującej się po prawej stronie głównego ołtarza. W 1636 r. umieszczono je w bocznym ołtarzu nawy głównej Kościoła, w starym relikwiarzu z kutego żelaza. Na marmurowej płycie został wykuty napis upamiętniający to niezwykłe wydarzenie. W 1902 r. Święte Relikwie zostały umieszczone w marmurowym ołtarzu, gdzie spoczywają do dziś. Od 1574 r. były one przedmiotem badań kościelnych ekspertów. W latach 1970-1971 oraz 1981 próbki pobrane z Cudu Eucharystycznego poddano naukowym badaniom i analizom. Przeprowadził je prof. dr Odoardo Linoli, ordynator Szpitala Riuniti w Arezzo, ekspert w dziedzinie anatomii, histopatologii, chemii i diagnostyki laboratoryjnej. Współpracował on ściśle z prof. dr. Ruggero Bartellim, z Instytutu Anatomii Prawidłowej Uniwersytetu w Sienie. Wyniki analiz przeprowadzonych na próbach z Krwi i z Ciała zostały podane do publicznej wiadomości 4 marca 1971 r. w kościele św. Franciszka w Lanciano. Badania dowiodły ponad wszelką wątpliwość, że: Cudowne Ciało jest cząstką ludzkiego ciała. Cudowna Krew jest ludzką krwią. Cudowne Ciało składa się z tkanki mięśnia sercowego (miocardium). Ciało i Krew mają tę samą grupę krwi – AB. W składzie Cudownej Krwi zidentyfikowano białka takie same, jak w świeżej krwi ludzkiej. Zidentyfikowano też substancje mineralne tj. chlorki, fosfor, magnez, potas, sód i wapń. Cudowna Krew i Ciało przetrwały w bardzo dobrym stanie 12 wieków, mimo niesprzyjającego działania czynników atmosferycznych i biologicznych. Nie znaleziono śladów konserwacji czy balsamowania.
